Autor dokonuje studium warszawskiej rodziny żydowskiej w okresie międzywojennym w jej codzienności, chwilach radosnych i tragicznych na podstawie 445 zachowanych listów.

Mamy w Polsce znakomite syntezy historii powszechnej i rodzimej, przedstawiające losy narodów i państw. Brakuje nam jednak wciąż obrazów historii rodzimej widzianej oczyma jej uczestników w skali jednostek, rodzin, społeczności lokalnych.

Seria, którą rozpoczyna książka prof. Marcina Kuli, poświęcona jest Polakom, którzy zaznaczyli swą obecność w historii poprzez pamiętniki, wspomnienia, zapiski, diariusze, korespondencje.

Wydobyte z niepamięci obrazy pokazują świat przeszłości, który pozwala nam lepiej poznać samych siebie i zrozumieć korzenie naszej narodowej tożsamości. Autorzy tych utworów, zapisujący wydarzenia z życia publicznego i prywatnego nie starają się być obiektywni. Stanowi to wielki walor tego pisarstwa, które zdobywa sobie coraz większe grono czytelników.

Marcin Kula, historyk, profesor Uniwersytetu Warszawskiego oraz Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości i Zarządzania im. Leona Koźmińskiego, kilkakrotnie podejmował badania, których celem było przyjrzenie się przeciętnym ludziom w dziejach - tym, którzy tworzą historię, choć rzadko bywają wymieniani z nazwiska w podręcznikach i opracowaniach. Kula lubi wykorzystywać do tego celu materiał listowy. Poprzez listy przyglądał się emigrantom, którzy popłynęli do Brazylii i Stanów Zjednoczonych pod koniec XIX w. Także -Francuzom, którzy okazali pomoc Polakom po ogłoszeniu stanu wojennego. Zajęcie się m.in. pewną rodziną warszawską w tej książce oraz wymienionymi tematami jest w wypadku Kuli o tyle naturalne, że ukończył także socjologię i prywatnie przyznaje, że czuje się trochę socjologiem.

"Przedstawiam studium jednej warszawskiej rodziny żydowskiej w okresie międzywojennym. Historia nie zapamiętała tej rodziny w żaden szczególny sposób. Nie jest ona w tym wypadku ważna per se - nawet jeżeli, zajmując się nią, nieuniknienie zacząłem niemal "zaprzyjaźniać się" ex post z jej członkami, wczuwać w ich sprawy, używać w myślach ich imion w zdrobnieniu. Interesuje mnie ona jako jedna z wielu rodzin. Napisałem klasyczne case study, którego celem jest przyjrzenie się żydowskiej codzienności w czasach, które, przynajmniej w Polsce, zostały tragicznie zamknięte".

(Marcin Kula ze Wstępu)