prof. Andrzej Gwóźdź
Profesor zwyczajnym na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach. Kieruje Zakładem Filmoznawstwa i Wiedzy o Mediach. Przez wiele lat był również pracownikiem naukowo-dydaktycznym Uniwersytetu Łódzkiego, a także profesorem gościnnym uniwersytetów w Konstancji i Szanghaju, wykładowcą uczelni w Holandii, Czechach i Niemczech. Interesuje się głównie teorią filmu i nowych mediów oraz dziejami światowej myśli filmowej. Autor kilkunastu antologii i tomów zbiorowych z zakresu teorii mediów, m.in. Media - eros - przemoc. Sport w czasach popkultury (2003), historii myśli filmowej (w tym pierwszej w świecie antologii polskiej myśli filmowej wydanej za granicą - Filmtheorie in Polen. Eine Anthologie, Frankfurt/M.-Bern-New York-Paris 1992, dwóch tomów poświęconych niemieckiej i czeskiej myśli filmowej), dziejów kina na Górnym Śląsku oraz poświęconych twórcom filmowym. W ostatnich latach ukazały się między innymi: Kino niemieckie w dialogu pokoleń i kultur. Studia i szkice (2003), Filmorób, czyli kino nieustające Rainera Wernera Fassbindera (2005), Media - ciało - pamięć. O współczesnych tożsamościach kulturowych (wraz z A. Nieracką-Ćwikiel, 2006), Kino Kieślowskiego, kino po Kieślowskim (2006), Czeska myśl filmowa, t. 2: Reguły gry (2007). Autor monografii: Pochwała widzialności. Ze studiów nad niemiecką myślą filmową do roku 1933 (1990), Kultura - komunikacja - film. O tekście filmowym (1992), Obrazy i rzeczy. Film między mediami (1997, 2 wyd. 2003), Technologie widzenia, czyli media w poszukiwaniu autora: Wim Wenders (2005, Nagroda Indywidualna Ministra Edukacji Narodowej i Sportu). Prezes Polskiego Towarzystwa Kulturoznawczego, redaktor naczelny kwartalnika Kultura Współczesna. Autor książki Ekrany piśmienności.O przyjemościach tekstu w epoce nowych mediów.